Następnie po lewej stronie mamy listę swoich projektów, wybieramy projekt który nas interesuje klikamy na zielony plusik pojawia się pod element naszego projektu: „New Native Application Configuration” albo coś podobnego, po wybraniu tego elementu (nie klikamy w debug) po prawej stronie powinno pojawić się okno z wyborem paru elementów, w Executable wpisujemy php (chyba że chcesz podać bezwzględną ścieżkę do pliku wykonywalnego php. Poniżej mamy Behaviour w Arguments wpisujemy argumenty które chcemy podać do php czyli nazwa pliku php który ma się wykonać np: index.php. Jeszcze niżej jest Working Directory, tutaj wybieramy położenie naszego projektu w którym znajduje się powyżej wybrany plik jako argument. Jeszcze mamy environment, możemy zdefiniować stałe argumenty jakie chcemy przesyłać do php (ja tego nie używam)

Zostaje wcisnąć Apply -> Ok, po zamknięciu okna, należy się upewnić jaki profil uruchamiania jest aktywny, by to zrobić przechodzimy w Menu do Run -> Current Launch Configuration, tam powinniśmy listę dostępnych konfiguracji, dobrym sposobem jest nazywanie ich (zmiana tego „New Native Application Configuration” w poprzednim oknie konfiguracji) jeżeli mamy taką potrzebę, lub też różne konfiguracje do testowania.

Skrót klawiaturowy do uruchomienia to Shit + F9 lub też po prostu kliknąć Execute w oknie KDevelop.

Jak zrobić by KDevelop działał z Debug przy pomocy xdebug, jeszcze nie wiem, ale dev od kdevelop pracują nad tym

Dlaczego FirePHP?

Nie miałem pomysłu, jak to zaprezentować, każdy FW miał swój sposób, a to pasek wyjeżdżający z dołu, a to z góry, a i tak cały czas używam FireBug’a do debugowania zapytań ajaxowych! Oświecenie, przecież jest FirePHP. Prosty w obsłudze, nie ma żadnych skomplikowanych milionów klas i interfejsów do obsługi narzędzia. Proste metody, dokumentacja przyjazna dla developera.

A jak to wygląda?

FirePHP w natarciu

Po prawej mamy zrzut ekranu, jak wygląda taki wypluty przez FirePHP kawałek kodu. Jest przejrzyste, każde zapytanie ajaxowe widzimy w firedebug, to od razu z zapytaniem, dostaniemy odpowiedzi o zapytaniach sql, errorach, routingu, no wszystko co tylko chcemy.

Słów kilka na zakończenie

Tym wpisem chciałem zwrócić uwagę na dostępne narzędzia jakie my developerzy mamy pod ręką, nie należy wyważać otwartych drzwi (można by się przyczepić że ja to robię pisząc swojego FW, a to się czepiajcie ), ale gdy interfejs jest przyjazny, czas na zaimplementowanie takiego narzędzia nie kosztuje nas wiele, przy czym nie rwiemy sobie włosów z głowy magią, wystarczy poświęcić 3min na przejrzenie przykładów na stronie FirePHP. Także jeżeli ktoś nie ma pomysłu jak to zrobić u siebie, to polecam właśnie te, to, narzędzie.

Array Postgresql

Jak wiemy w php mamy tablice asocjacyjne, takich w postgresql nie ma, to jak sobie poradzić z danymi przesyłanymi do funkcji, by wiedzieć która wartość odpowiada któremu rekordowi w bazie? Trzeba przyjąć sobie jakiś schemat i się jego trzymać, nauczyłem się tego pracując wcześniejszej firmie, z czego jestem bardzo zadowolony i cenie sobie tą wiedzę do której doszedłem sam. Ale się nią z Wami podzielę.

Przykład tablicy w PostgreSQL: ‘{1234,325,513,1332}’, jest to zwykła tablica jednowymiarowa, w php zapisalibyśmy ją tak: $someArray = array(1234,325,513,1332);

Więcej tutaj: link

Przykład z życia

Proste oczywiste, nie stwarzającego żadnego problemu do odczytania. Z tym że takie tablice są rzadkością. Przeważnie operujemy na rekordach z tabeli, które posiadają unikatowy identyfikator w bazie, i właśnie on jest nam potrzebny. Jeżeli mamy pola wielokrotnego wyboru, np checkboxy, teoria, relacja jeden do wielu, jeden produkt może należeć do wielu kategorii w sklepie. No to przykład kawałka kodu html:

<label>Jakaś kategoria</label>
<input type="checkbox" name="categories[$incramentValue][id_category]" value="$jakies_id_kategorii" />
<label>Rabat dla kategorii tego produktu</label>
<input type="text" name="categories[$incramentValue][discount]" value="$jakas_wartosc_rabatu" />

To akurat jest trochę bardziej rozbudowany przykład niż ten o który mi chodziło ;d Gdyż gdybyśmy mieli tylko zwykłe przypisanie produktu do kategorii, to wystarczyło by naszej funkcji w sql 2 parametry, jeden to id produktu, a drugi to tablica z idkami kategorii, które wybraliśmy.
No ale dobra, jeżeli chcemy operować czasami na paru tabelach w jednym widoku, to takie rozwiązanie jest jak najbardziej zrozumiałe, i teraz w naszej tablicy po przesłaniu do php będziemy mieli coś takiego:

array(
  $incramentValue = array(
    'id_category' => $jakies_id_kategorii,
    'discount' => $jakas_wartosc_rabatu
  )
  ... itd
)

Jak to ugryźć?

No i dobra, teraz tak mamy identyfikator kategorii i rabat jaki chcemy nadać temu produktowi w tej kategorii, można by tam jeszcze dorzucić id klienta, taki pełny system b2b (business-to-business). Mamy to co mamy, teraz tak jak pisałem już wyżej, musimy sobie przyjąć jakiś standard w sql którym w danej funkcji będziemy operować na tych tablicach, widząc po kolejności argumentów w tablicy wiemy jak byśmy chcieli by wyglądała nasza tablica w SQL, o tak: ‘{{$jakies_id_kategorii,$jakas_wartosc_rabatu},{$jakies_id_kategorii2,$jakas_wartosc_rabatu2},{…}}’ czyli np: ‘{{2,34.2},{5,12}}’. Po przesłaniu takiej tablicy do procedury w SQL musimy ją jeszcze tylko „przelecieć” i wstawić odpowiednie rekordy, a jak utworzyć taką tablicę?

Utworzenie tablicy PostgreSQL z tablicy PHP

Napisałem do tego funkcję:

   function phpArrayToPg( array $phpArray, $inner_glue = ',' ) {
      foreach( $phpArray as $key => $value ) {
         if( is_array( $value ) ) {
            $output[$key] = "{".phpArrayToPg($value, $inner_glue)."}";
         }
         else {
            if( !(int)$value )
               $output[$key] = '"'.$value.'"';
            else
               $output[$key] = (int)$value;
         }
      }
 
      return implode( $inner_glue, $output );
   }

Która się nie podoba depeszowi ;d Dlaczego? Pytał się mnie co z wartościami które będą posiadały w sobie jakieś nietypowe wartości, czyli np: ‘, \, / itp znaki escape, szczerze to mało mnie interesują takie wartości, dlaczego? Używam PDO do bindowania takich wartości, to że w stringu będzie ‘ czy \ czy ¬ a nawet ¿ jest mi to totalnie obojętne, znaki te nie wyescepują zapytania i to jest najważniejsze, a jak strzelę gafę przy validacji podczas wprowadzania wartości przez użytkowników to jest już tylko i wyłącznie mój błąd a nie że funkcji która ma na celu tylko utworzenie tablic z tablicy.

Wywołanie:

echo "E'{".phpArrayToPg($someArray)."}'";

Słów kilka na zakończenie

Wiem wiem, znów chaos, znowu zagmatwałem… Ale chciałem tylko pokazać funkcję, która tworzy tablicę sql’ową z pehapowej.

Routing wtf?

Czym jest routing? W sumie to wikipedia ma o tym swoje zdanie co prawda, ale moje jest takie: „Przepływem informacji”. O i na tym mógłbym zakończyć, ale że jakoś nie chce mi się jeszcze spać to sobie popiszę trochę. Jak dobrze wiemy, żeby nasza aplikacja napisana w jakże to niebanalnym języku którym jest PHP, wiedziała co robimy, co wywołać, co zepsuć. Musimy jej przesłać akcję, najczęściej po staremu byśmy to zrobili metodą łopatologiczną czyli: index.php?action=urwij. I w także oto cudowny sposób (prawie że magiczny), przesyłamy do naszej aplikacji GETa z danym kluczem i wartością, która po danej wartości z klucza wykona odpowiednią dla nas akcję. Ale czy to nie zubożałe? Takie prymitywne. W ten sposób to piszą strony gimnazjaliści za 50zł i zabierają nam chleb. Z tą różnicą że pewnie nawet nie wiedzą jak bardzo ich aplikacja jest crackerFriendly. Ale who care?

(… wdech … wydech… )

Czy nie ładniej by było gdyby nasza aplikacja miała jakiś bardziej zaawansowany system URL? Otóż oczywiście że ładniej, a np taki: www.domena.pl/:controller/:action ?

Horde Routes

Z pomocą przychodzi nam horde routes, horde to jest w ogóle zbiór przygotowanych do użycia regexpów którę sparsują nam naszego urla, zwrócą nam akcję i controllery. Także wszystko mamy gotowe. Nie działa to inaczej niż routing w Symfony. Też mamy statycznie routingi, nazwane, funkcje filtrujące, wildcard, grupowanie ścieżek, oraz warunkowe ścieżki (ciekawa sprawa swoją drogą).

Do dzieła!

Idziemy na stronę: http://dev.horde.org/routes/ pobieramy paczkę albo z pear’a instalujemy:

$ sudo pear channel-discover pear.horde.org
$ sudo pear install horde/routes

Wymagania co do php to 5.1 lub wyżej a najlepiej 5.2 lub wyżej. Dziwne, nie zagłębiałem się w kod, ani changeloga pomiędzy tymi ver nie sprawdzałem skąd taka rozbieżność.

No to pierwsze uruchomienie:

require_once 'Horde/Routes/Mapper.php';
require_once 'Horde/Routes/Exception.php';
require_once 'Horde/Routes/Route.php';
require_once 'Horde/Routes/Utils.php';
 
$mapper = new Horde_Routes_Mapper();
$mapper->connect(':controller/:action');

Poprzez metodę Horde_Routes_Mapper::connect() dodajemy nasze ścieżki które będziemy chcieli by mapper wyłapał który z adresów przesyłany do adresu url jest pasujący. A mało tego, przydałby się jakiś .htaccess, ja korzystam z tego z drupala, oczywiście przerobionego na moje potrzeby, ale w wcześniejszym link wpisie o routingu już podawałem jak może taki .htaccess wyglądąć.

Options +FollowSymLinks
DirectoryIndex index.php
<IfModule mod_rewrite.c>
  RewriteEngine On
  RewriteBase /
  RewriteCond %{REQUEST_FILENAME} !-f
  RewriteCond %{REQUEST_FILENAME} !-d
  RewriteRule ^(.*)$ index.php?q=$1 [L,QSA]
</IfModule>

Amen.

Ból jest taki, żeby Horda wiedziała co ma mapować musi znać listę kontrolerów które ma mapować, także musimy to w jakiś sposób podać:

$mapper->createRegs(array('default', 'user', 'message'));

i to jest teraz nasza lista kontrolerów jakie mamy dostępne w aplikacji.

Ok a skąd Horda ma wiedzieć z czego ma pobierać te dane? O stąd:

$co_znalazlo = $mapper->match($nasz_adres_url);

I teraz w $co_znalazlo, będziemy mieli tablicę takiego patha jakiego podaliśmy w connect(); o ile coś znajdzie w innym wypadku NULL z tego co pamiętam. Np dla urla: „/user/new” zwróci nam tablicę:

array('controller'=>'user', 'action'=>'new')

Tadam!

Słów kilka na zakończenie

To jest bardzo prosty przykład, chciałem tylko zwrócić uwagę na samo narzędzie bo jest, działa znakomicie, przepisane z pyhtona. Także przetestowane na pewno, sam używam i polecam. Postaram się o więcej wpisów na ten temat, obowiązkowo odsyłam do manuala link w stopce oraz do zakładki Integration na ich stronie.

Słowem wstępu

Jest sobie taki interfejs w php, który się zwie Iterator, posiadający 5 metod, które informują foreach jak sobie ma radzić z argumentami niebędącymi tablicą. On zaś (co jeszcze dziwniejsze) dziedziczy po kolejnym interfejsie który się zwie Travesrable. To co poniżej zobaczycie w pełnej krasie, jest implementacją mapy.
Ale do rzeczy, po cholerę nam takie pyszne rzeczy? Otóż jeżeli chcielibyśmy sobie obiektowo przechowywać elementy w zmiennej nie będącej tablicą i przeiterować jest foreachem, to jak to zrobicie? No to pokaże Wam jak to można było by zrobić:

 
/* odpowiedni foreach dla ($objIt as $key => $value ) */
$objIt = new MyIterator();
for( $objIt->rewind(); $obj->valid(); $objIt->next() ) {
  $key = $objIt->key();
  $member = $objIt->current();
}

Trochę mało to Wam mówi jeszcze, ale jak spojrzycie na dalszą część tekstu to się sami przekonacie.

Klasa Collection

Na omówieniu tej klasy, przysłużę się przykładem z książki.

Pisząc aplikację, często zachodzi potrzeba utworzeniu obiektów, które zawierają w sobie grupę innych obiektów. Na przykład w systemie obsługi dziekanatu potrzebna będzie klasa Student oraz Course. Obiekt Student zapewne będzie miał przypisany więcej niże jeden obiekt Course. Pierwsze nasuwające się rozwiążanie to dodanie tablicy obiektów Course jako zmiennej składowej obiektu Student.

Przykład z książki:

class Student {
  public $courses = array();
  //... itd
}
 
$objStudent = new Student( 124 );
foreach( $objStudent->courses as $objCourse ) {
  print $objCourse->name;
}

I wracamy do omówienia problemu:

Oczywiście gdyby taki sposób był najlepszy, to by nie było mowy o klasie Collection (trochę to przerobiłem )

Powyższe rozwiązanie sprawia kilka problemów. Po pierwsze, publiczny dostęp do tablicy obiektów Course nie jest zgodny z zasadą hermetyzacji. Nie ma możliwości weryfikacji zmian w tablicy czy modyfikacji stanu obiektu Student, gdyby zaszła taka potrzeba. Po drugie, taka implementacja nie określa porządku elementów w tablicy ani sposobu odnalezienia poszukiwanego obiektu. Po trzecie, i najważniejsze, aby zapewnić dostęp do informacji o kursach każdemu użytkownikowi klasy Student, informacje te muszą zostać pobrane z bazy danych za każdym razem, gdy pobierane są informacje o studencie. Oznacza to że nawet jeśli konieczne jest jedynie wyświetlenie imienia studenta, pobierane są wszystkie informacje o kursach. Niepotrzebnie zwiększa to obciążenie serwera baz danych i zmniejsza wydajność aplikacji.
Klasa Collection została zaprojektowana tak, aby rozwiązać wszystkie te problemy. Zapewnia obiektową otoczkę dla tablicy i implementuje mechanizm leniwej konkretyzacji, czyli opóźnienia procesu tworzenia elementów kolekcji aż do czasu, gdy są one naprawdę potrzebne. Nazywa się ją „leniwą”, ponieważ decyzja o tym, kiedy tworzyć konkretne egzemplarze obiektów, jest podejmowana przez samą aplikację.

Dobra, o co ogólnie chodzi? Chodzi o to że nasza klasa Collection, jak sama nazwa wskazuje jest kolekcją obiektów, czyli dodajemy do niej obiekty, a ona zgrabnie je przechowuje w swoim ciele. I to by było na tyle z filozofią klasy Collection, żeby zbytnio nie przeciągać, to poniżej mamy już dwie gotowe klasy które razem z sobą współpracują, są na żywca wydarte z mojego FW, także BDT_Loader, jak po samej nazwie można się domyślić, wczytuje klasy, także nie mam tu nic więcej do dodania. Klasa BDT_Collection_Exception jest po prostu klasą wyjątków, i tu też nie mam nic więcej do dodania.
W naszym przykładzie będziemy potrzebowali dwie klasy, Collection (BDT_Collection) oraz CollectionIterator (BDT_Collection_Iterator). Obiekt klasy CollectionIterator jest tworzony w metodzie getIterator. Pod ciałem klasy, krótki opis.

<?php
 
BDT_Loader::loadFile( array(
   './lib/BDT/Collection/BDT_Collection_Iterator.php',
   './lib/BDT/Exception/BDT_Collection_Exception.php'
) );
 
class BDT_Collection implements IteratorAggregate {
 
   private $_members = array();
 
   private $_onload;
 
   private $_isLoaded = false;
 
   public function addItem( $obj, $key = NULL ) {
      $this->_checkCallback();
 
      if( $key ) {
         if( isset( $this->_members[ $key ] ) )
            throw new BDT_Collection_Exception( 'Klucz ' . htmlspecialchars( $key, ENT_QUOTES, 'UTF-8' ) . ' jest już zajęty' );
         else
            $this->_members[ $key ] = $obj;
      } else
         $this->_members[] = $obj;
   }
 
   public function removeItem( $key ) {
      $this->_checkCallback();
 
      if( isset( $this->_members[ $key ] ) )
         unset( $this->_members[ $key ] );
      else
         throw new BDT_Collection_Exception( 'Błędny klucz ' . htmlspecialchars( $key, ENT_QUOTES, 'UTF-8' ) );
   }
 
   public function getItem( $key ) {
      $this->_checkCallback();
 
      if( isset( $this->_members[ $key ] ) )
         return $this->_members[ $key ];
      else
         throw new BDT_Collection_Exception( 'Błędny klucz ' . htmlspecialchars( $key, ENT_QUOTES, 'UTF-8' ) );
   }
 
   public function keys() {
      $this->_checkCallback();
 
      return array_keys( $this->_members );
   }
 
   public function length() {
      $this->_checkCallback();
 
      return count( $this->_members );
   }
 
   public function exists( $key ) {
      $this->_checkCallback();
 
      return isset( $this->_members[ $key ] );
   }
 
   public function getIterator() {
      $this->_checkCallback();
 
      return new BDT_Collection_Iterator( clone $this );
   }
 
   public function setLoadCallback( $functionName, $objOrClass = NULL ) {
      if( $objOrClass )
         $callback = array( $objOrClass, $functionName );
      else
         $callback = $functionName;
 
      if( !is_callable( $callback, false, $callableName ) ) {
         throw new BDT_Collection_Exception( 'Funkcja zwrotna ' . htmlspecialchars( $callableName, ENT_QUOTES, 'UTF-8' ) . ' nieprawidłowa!' );
         return FALSE;
      }
      $this->_onload = $callback;
   }
 
   private function _checkCallback() {
      if( isset( $this->_onload ) && !$this->_isLoaded ) {
         $this->_isLoaded = true;
         call_user_func( $this->_onload, $this );
      }
   }
}

Jak łatwo zauważyć w każdej z metod, sprawdzamy callbacka, czyli funkcje która powinna zostać wywołana przy utworzeniu kolekcji obiektów. Taka funkcja lub metoda może zostać utworzona w ciele klasy, w której wykorzystujemy kolekcje obiektów, lub po prostu jako zwykła funkcja, poniżej będzie przykład.

Klasa CollectionIterator

W tej klasie nie ma co zmieniać, no chyba że nazwy klas, bo metod to nie można, są wymagane przez interfejs który klasa implementuje. To też nie może być klasa abstrakcyjna, gdyż jest tworzony jej obiekt. Klasa jak klasa, przepisać, skopiować, pozmieniać nazwy jak komu się podoba klas, i używać.

<?php
 
class BDT_Collection_Iterator implements Iterator {
   private $_collection;
 
   private $_currIndex = 0;
 
   private $_keys;
 
   public function __construct( BDT_Collection $objCol ) {
      $this->_collection = $objCol;
      $this->_keys = $this->_collection->keys();
   }
 
   public function rewind() {
      $this->_currIndex = 0;
   }
 
   public function key() {
      return $this->_keys[ $this->_currIndex ];
   }
 
   public function current() {
      return $this->_collection->getItem( $this->_keys[ $this->_currIndex ] );
   }
 
   public function next() {
      ++$this->_currIndex;
   }
 
   public function valid() {
      return isset( $this->_keys[ $this->_currIndex ] );
   }
}

Narzucanie wymagań co do kolekcji

Możemy też wymusić na danym obiekcie jakiego typu dana kolekcja musi być, a możemy to zrobić dzięki dziedziczeniu:

<?php
 
class OwnCollection extends BDT_Collection {
  public function addItem( OwnClass $obj, $key = NULL ) {
    parent::addItem( $obj, $key );
  }
}

I dzięki takiemu zastosowaniu, nie tworzymy obiektu BDT_Collection, w swojej klasie, tylko OwnCollection, i obiekty które prześlemy do naszej kolekcji muszą być pochodzenia klasy OwnClass.

Implementacja

Prosty przykład z użyciem callbacka, dla Collection ( z książki ):

<?php
 
class Singer{
  public $name;
 
  public function __construct( $name ) {
    $this->name = $name;
  }
}
 
class NightClub {
  public $name;
  public $singers;
  public function __construct( $name ) {
    $this->name = $name;
    $this->singers = new BDT_Collection;
    $this->singers->setLoadCallback( '_loadSingers', $this );
  }
 
  public function _loadSingers( BDT_Collection $col ) {
    $col->addItem( new Singer( "Maciek" ) );
    $col->addItem( new Singer( "Grzesiek" ) );
    $col->addItem( new Singer( "Wojtek" ) );
}
 
$objNightClub = new NightClub( "Rotunda" );
echo "Witamy w klubie " . $objNightClub->name . "<br />";
echo "Dziś zaśpiewa nam " . $objNightClub->singers->length() . " piosenkarzy <br />";
echo "Oto oni: <br />";
foreach( $objNightClub->singers as $objSinger )
  echo "Piosenkarz " . $objSinger->name ." <br />";
echo "Powitajmy ich gorąco oklaskami";

Słów kilka na zakończenie

Nie mam zbytnio jak tego sprawdzić, gdyż leże chory w łóżku i pisze na dziewczyny laptopie (mój lap też ma chorobowe), a tutaj jest winzgroza, także wybaczcie jak się tam jakieś błędy wtargnęły. Szkic ten ma już trochę czasu, stąd miałem kod z swojego FW. Klasa bardzo przyjemna, można ją w wielu rzeczach zaimplementować, u mnie działa jako kolekcja widoków i slotów w klasie szablonów (templatek), jak się uda to ją zaimplementuje w większej ilości miejsc, bo jest na prawdę ciekawa, chociażby do przechowywania wyników zapytań, przy pobieraniu z bazy danych. Za wszelkie błędy z góry przepraszam, za to że kod prawie żywcem zdarty z książki, nie przepraszam Za to że klasy nie opisane, przepraszam (jak wyzdrowieje to poprawie). Mam nadzieje że nie tylko mi się przyda taka klasa ale i zarówno Wam.

Na zakończenie, dodam że kolega Wojciech Soczyński, też omówił na swoim blogu, implementację interfejsu Iterator. Link poniżej.

Założenia do BDT

- W pełni obiektowy
- Podstawowe narzędzia dla developera
- Darmowy na licencji GPL

to by było na tyle

Użyte narzędzia

- Horde Routes
- Cache by MatheW ( linki na dole )
- Laptop, klawiatura, myszka, monitor, trochę palców… własne pomysły + podpatrzone.

Co już mam zrobione

- Obsługa akcji,
- Routing (ta już był tylko zaimplementować),
- Cache (j/w),
- System szablonów ( php + html, żadne smarty opty i inne śmiecie ),
- Obsługa błędów ( wyjątki + trigger_error ),
- Obsługa SQL w 40%,
- Confingi ( w XML )

Czego jeszcze nie mam zrobione

- Requesty (ale mam już koncept)
- Weryfikacja danych (j/w)
- Headery (szczerze, to mi się w to nie chce bawić, oprócz takich podstawowych jak 404 itp)
- MultiLanguage ( dla błędów to będzie na 100% gettext, i l18n dla treści )
- Instalator ( jeszcze nie wiem czy będzie )

Co chcę uzyskać

Chcę napisać wydajny system, który usprawni mi pracę, która sprawi mi jeszcze więcej przyjemności niż Wam się wydaje, gdyż dla mnie programowanie to frajda. Olałem Doctrine, gdyż z tymi pajacami z dev nie można się w żaden sposób dogadać, myślą że pozjadali wszystkie rozumy i są najlepsi na świecie, także ORM będzie trochę inny niż wszystkie. Piszę swój system do zarządzania SQL’em, oczywiście nie będzie tam żadnych INSERT, UPDATE czy DELETE w kodzie wykonanego wszystko będzie oparte o język proceduralny PL/pgSQL nazwałem tą aplikację PGFM (PostgreSQL Function Mapper) … ( przy okazji refaktoryzacji kodu już zdążyłem zmienić nazwy większości klas, także ciekawe co z tego wyjdzie…) . Czyli dodanie rekordów do bazy danych czy ich aktualizacja lub/i usunięcie będzie się wykonywało poprzez procedury. W pewnym stopniu jest to przeniesienie logiki aplikacji do SQL’a, ale dlaczego nie? Jest to ciekawe rozwiązanie i nigdzie wcześniej nie widziałem takiego rozwiązania ( no prawie nigdzie ale nie mogę powiedzieć gdzie ;] domyślcie się gdzie ).

Dlaczego darmowy?

Dlatego że chce by każdy miał dostęp do innego spojrzenia na problem by też mógł się rozwijać analizując czyjś kod, może znajdzie ktoś jakiś błąd i pomoże mi go naprawić. Ale szczerze powiedziawszy nie liczę na to że będziecie chcieli używać tych narzędzi, nie zależy mi na tym. Piszę go dla siebie i dla firmy mojego kolegi

Bezpieczeństwo

Dużą wagę przekładam na bezpieczeństwo aplikacji, zatem data wydania będzie się przeciągać w czasie, będę chciał uniknąć falstartów i śpieszyć się z tym byście ujrzeli moje wypociny, jakoś mi się nie śpieszy. Rdzeń aplikacji będzie a przynajmniej będę miał takie założenie, odporny na taki typu sql injecty, xss’y i masę innych dupereli.

Słów kilka na zakończenie

Pewnie nie jeden z Was zapyta się po co to piszę? No napisałem powyżej, chce to zrobić by zostawić jakiś ślad po sobie. Oraz piszę też to po to by się samemu rozwijać, widzieć problem i znaleźć rozwiązanie dla niego. Na prawdę fajnie się idzie owkurw**** jak coś nie wychodzi, a później olśnienie i tona euforii jak zaczyna działać. To jest właśnie to dlaczego piszę swoją aplikację. Poza tym TAO programowania.

Co nam oferuje KDevelop

KDevelop i PHP

• Tworzenie projektów
• Obsługa SVN z poziomu programu
• Kolorowanie składni
• Integracja z manualem PHP
• Autosugestia metod w klasach
• Autosugestia nazw zmiennych ( :p )
• i wiele wiele wiele… more

Otóż po rozmowie z twórcą pluginu i zgłoszeniu paru błędów wiem czego na razie nie ma, nie działają podpowiedzi w statycznym wywoływaniu metod np:

SomeClassName::

Nie dostaniemy listeningu metod statycznych. Mi przynajmniej nie działa, on mówi że mu działa, eee nie wiem co jest grane ;]

KDevelop posiada kolorowanie składni również dla wielu wielu innych języków skryptowych. Wspaniałością jest to iż posiada kolorowanie składni dla skryptów SQL, tudzież PostgreSQL. Gdzie dla mnie to jest po prostu cudowna sprawa, ale był błąd w kolorowaniu składni procedur w języku pl/pgsql (będzie mini kurs wprowadzający w programowaniu pl/sql). By naprawić kolorowanie w tymże języku należy pobrać:
sql-postgresql.xml plik i wrzucić go do:

$ /usr/share/kde4/apps/katepart/syntax/

tam już takowy plik będzie, zróbmy sobie pierw jego kopie, a następnie wrzućmy nowy. Po tej całej operacji restart KDevelop i będzie nam piknie działać. Napisałem że ma błąd w kolorowaniu składni ale nie napisałem jaki, otóż sprawa ma się tak, przyjrzyjmy się funkcji:

CREATE FUNCTION "getMenuPath" ( "_idMenu" INT ) RETURNS LTREE AS $BODY$
	SELECT
	   "menuPath"
	FROM
	   "menu"
	WHERE
	   "idMenu" = $1;
$BODY$ LANGUAGE 'SQL' WITH (ISCACHABLE);

Jak widzimy po strukturze $BODY$ mamy ciało SQL, natomiast KDevelop interpretował to jako string, i tutaj był problem z kolorowaniem składni.

Błędy w KDevelop

Jest parę błędów w KDevelop które często powodują że nurtują mnie pytania czy dobrze zrobiłem że się na KDevelop przesiadłem, otóż mimo iż jest to oficjalne wydanie środowisko jest dosyć nie stabilne. Potrafi się często wyłożyć w najmniej oczekiwanych momentach, dlatego np odradzam korzystanie z SVN w KDevelop a wykorzystać do tego zewnętrzny program np: kdesvn, lub po prostu jechać z konsoli.
Czasami potrafi się też wysypać przy zamykaniu zakładek otwartych dokumentów. Innym ficzerem jest też taka opcja że gdy się najedzie na funkcję w php to pokazuje się tooltip ballon z informacją o funckji z linkiem w środku: Show uses, po kliknięciu na niego najprawdopodobniej powinny się pojawić jakieś przykłady jak to użyć, ale pojawia się nowe okno z paskiem postępu i cały KDevelop zdechł.

Praca z KDevelop

Wszystko co nam potrzebne do pracy z KDevelop to kawałek internetu, 3kilo root’a i z 2 głośniki. Polecam też zainstalowanie paczek z debug symbols.

$ sudo apt-get install kdevelop kdevelop-php [ kdevelop-php-docs -- integracja z manualem php.net] [ kdevplatform-dbg -- opcjonalne ]

I możemy zacząć naszą pracę z KDevelop, utworzyć sobie projekt, później do projektu pobrać dane po svn, lub też i nie jeżeli takiego projektu nigdzie nie przechowujemy na zewnątrz.

To by było na tyle, te informacje miały Was zachęcić do przejścia na platformę KDE oraz używania IDE KDevelop.

class A { 
  public function __construct(){ 
    $this->fuck(); 
  }  
}  
 
class B extends A { 
  public function __construct() { 
    parent::__construct(); 
  }  
 
  public function fuck() {
    echo "yo\n";
  } 
} 
 
$objB = new B();

A teraz zgadnijcie jaki będzie wynik, otóż zaskoczę Was, wynik to yo. A teraz wytłumaczenie dlaczego tak to działa:

„Obiekt jeszcze przed wywołaniem konstruktora klasy A już posiada wszystkie metody klasy B”

Innymi słowy metody są przypisane do obiektu a nie do klasy.

A żeby jeszcze było śmieszniej to kolejność wykonywania funkcji, popatrzcie sami:

class A { 
  public function __construct(){ 
    $this->fuck(); 
  }
 
  public function fuck() {
    echo "wow\n";
  }
}  
 
class B extends A { 
  public function __construct() { 
    parent::__construct(); 
  }  
 
  public function fuck() {
    echo "yo\n";
    parent::fuck();
  } 
} 
 
$objB = new B();

W kolejności wywoła się : yo a następnie wow. Dla mnie to powinna być pętla wow -> yo -> wow, a oczywiście jest inaczej.

Boże zlituj się nad developerami php i nie zważaj na grzechy ich.

Logika struktury sql

Można by się zapytać po co tyle tabel? A bardzo chętnie na to pytanie odpowiem, otóż baza danych nie jest stworzona po to by trzymać w niej to co się chce i nawet bez sensu, takie rzeczy dyskryminują nas od razu w oczach pracodawcy. Więc dane nie powinny się powtarzać, kolumny powinny być tak tworzone by zawierały jak najmniej wartości NULL chyba że ma to pewien sens. Coś na zasadzie „Dziel i zwyciężaj” tylko tutaj prawda nie mamy żadnych algorytmów

Priorytety w Role Based Access Control

Mamy taki problem: Czy pobrać wszystko za jednym zamachem i sprawdzać dostęp za pomocą tego co mamy, czy sprawdzać pobierając dane po kolei? I odpowiedź bez sprawdzenia tego, które z założeń jest szybsze jest chyba absurdem, niestety nie mam na razie na to czasu by to sprawdzić, lecz chciałbym ustalić kolejność priorytetów. Założenie jest takie: Każdy użytkownik jest przypisany do jakiejś grupy, użytkownik bez grupy też jest w grupie użytkowników a mowa tutaj o osobach które nie są zarejestrowane na naszej stronie, można przyjąć ich za grupę Guest, czyli gości. Taki paradoks. I teraz priorytety wg mnie można by ustalić w ten sposób:

1. Sprawdzanie czy grupa ma dostęp do controllera, czyli naszej grupy zadań.
   1. Ma, sprawdzamy czy grupa ma dostęp do akcji w kontrolerze, czyli naszego zadania
      1. Ma, zezwalamy
      2. Nie ma, przechodzimy do pkt 2
   2. Nie ma, przechodzimy do pkt 2
2. Grupa nie ma uprawnień do zadania w controllerze, sprawdzamy czy użytkownik ma dostęp do controllera
   1. Ma, sprawdzamy czy ma dostęp do akcji w kontrolerze
      1. Ma, zezwalamy
      2. Nie ma, odmawiamy
   2. Nie ma, odmawiamy
3. Amen

Hierarchia, czyli dziedziczenie uprawnień

Szczerze jak sobie pomyślę o takim założeniu to zaczyna mnie głowa boleć, bo już sobie w głowie tworzę taką aplikację w sql która musi to sprawdzać, no daję głowę, szczęka opada… Więc nie wiem czy aby na pewno jest to słuszne by tworzyć to, ale słowo się rzekło, to i się to napisze. Tylko obawiam się że bez rekurencji to nie przejdzie, chociaż nie jestem tego jeszcze do końca pewien, być może nie będzie tak źle na jak to wygląda. Dodatkowe akcje wchodzą w grę, należy sprawdzać czy jeżeli np grupa nie ma uprawnień do akcji, czy nad grupa ma pozwolenie na tą akcję oraz czy pozwala ją dziedziczyć, gdyby ktoś wyjechał z pomysłem komu pozwala ją dziedziczyć to w ogóle jeszcze więcej roboty, więc proszę nie dobijać leżącego Huh chociaż dobrze że nie ma sensu robić hierarchie użytkowników, bo od tego jest rbac właśnie by zrobił to za nas.

Słów kilka na zakończenie

Myślę że jest to optymalne sprawdzanie, chyba że coś pominąłem to mnie poprawcie, trochę z rana mogę być jeszcze nie ogarnięty z wszystkim, więc pisać w komentarzach co i jak.

1. Użytkownik w wielu grupach
2. Grupy użytkowników
3. Zadania
4. Grupy zadań
5. Dostęp grupie użytkowników do zadań
6. Dostęp grupie użytkowników do grupy zadań
7. Dostęp pojedynczemu użytkownikowi do zadań
8. Dostęp pojedynczemu użytkownikowi do grupy zadań
9. Hierarchia grup (dziedziczenie z rodzica grupy)

No i z pomocą przyszło google, a dokładnie strona: link, kolega przedstawił wzór graficzny w jaki sposób wszystko z sobą połączyć:

W tablicy TASK (czyli zadania, będę przechowywał moduły i akcje, w postaci drzewa (tak drzewo, mam już sposób w doctrine na prace z drzewem, opiszę nie długo, albo ltree się zobaczy), po adresie albo routerze, jeżeli będzie przepisany link, będę pobierał moduł i akcję którą w danej chwili wykonuje użytkownik, na samym początku będzie sprawdzanie czy użytkownik ma dostęp do grupy zadań, jeżeli ma, jest szansa na to że będzie miał dostęp do zadania, jeżeli nie, sprawdzimy grupę użytkownika, czy ma dostęp do grupy zadań, biorąc pod uwagę czy ma ojca i jakie on ma uprawnienia do zadań oraz czy pozwala na dziedziczenie tych uprawnień.

Do: Zyx
W ten sposób rozwiązuje nawet problem taki jaki mi przedstawiłeś dotyczący kategorii artykułów dopisując je jako dziecko articles.

Co o Tym sądzicie? Już nie długo przedstawię pełny kod